بهترين کتابي که به تازگي خوانده ام کتاب سلام بر ابراهيم است . کتابي که زندگي و خاطرات شهيد ابراهيم هادي را بيان مي کند . به نظر من يکي از بهترين قسمتهاي اين کتاب معجزه اذان است که در ارتفاعات انار اتفاق مي افتد .حسين الله کرم از همرزمان ابراهيم مي گويد : در ارتفاعات انار بوديم. هوا كاملاً روشن شده بود. امدادگر زخم گردنابراهيم را بست. مشغول تقسيم نيروها و جواب دادن به  بيسيم بودم.يكدفعه يكي از بچهها دويد و باعجله آمد پيش من و گفت: حاجي، حاجييه سري عراقي دستاشون رو بالا گرفتن و دارن به اين طرف ميان!با تعجب گفتم:كجا هستند!؟ بعد با هم به يكي از سنگرهاي مشرف به تپهرفتيم. حدود بيست نفر از طرف تپه مقابل، پارچه سفيد به دست گرفته و بهسمت ما مي آمدند. فوري گفتم: بچهها مسلح بايستيد، شايد اين حُقه باشه!لحظاتي بعد هجده عراقي كه يكي از آ نها افسر فرمانده بود خودشان را تسليمكردند. من هم از اينكه در اين محور از عراقي ها اسير گرفتيم خوشحال شدم.با خودم فكركردم که حتماً حمله خوب بچهها و اجراي آتش باعث ترسعراقي ها و اسارت آ نها شده. بعد درجه دار عراقي را آوردم داخل سنگر.يكي از بچه ها كه عرب

شهدايي که اشتباهي شهيد شدندنکته : اين مطلب به هيچ وجه قصد تبليغ ظاهر غربي مخصوصاً کراوات را ندارد بلکه تلنگريست به آناني که بجاي باطن افراد از روي ظاهر افراد قضاوت مي کنند.وقتي که ده نمکي اولين قسمت اخراجي ها رو ساخت خيلي ها دادشون در اومد که آقا مگه همچين رزمنده هايي تو جبهه و جنگ داشتيم؟ چرا دارين ايجوري برا مردم وانمود مي کنين؟ اينا اشتباهه. درصورتي که واقعاً شهداي ما از کره مريخ نيومده بودند و از بين همين مردم رفتند و شهيد شدند.خيلي از شهدا اصلاً ظاهرشون به شهدا نمي خورد اما باطنشون به پاکي انسان هاي آزاده اي بود که پشت چهره اي متفاوت يا حتي پوششي غربي جا خوش کرده بود و خيلي ها شايد با حضور اون ها در جبهه ها مخالفت مي کردند اما اومدند و رفتند و آسماني شدند تا به همه ما بگن رنگ خدايي داشتن به چهره و پوشش نيست.شايد الآن بعضي ها بگن دهه اگه اينجوري باشه يه خانمي با ظاهر و پوشش بد بياد بيرون بعد بگه مهم باطنه، خير منظور من اين نيست چراکه&